جمعى از نويسندگان

80

مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى)

ساختار وجودى انسان به گونه اى است كه پيوسته كمال و ترقى در تمام ابعاد را به عنوان گمشده خود تلقى نموده و به دنبال وصول آن مى باشد لازمه اين كشش و كوشش نيز اين است كه همواره سعى نمايد راه يا راههاى وصول را كشف نموده و كامل ترين راه را برگزيند . تاريخ حيات و زندگى آدميان نشان مىدهد كه در بعد معنوى و گرايشهاى روحى و باطنى همواره انسان اهل پرستش بوده و ميل و گرايش به موجود برتر رادر زندگى خود داشته است پس حس پرستش در حقيقت همزاد انسان است گرچه در وصول به حقيقت معبود دچار اشتباهات فراوانى شده است و در بسيارى از موارد چيزهايى كه شايسته پرستش نبوده معبود خود قرار داده است اما عشق به موجود برتر بلكه مطلق ، در نهاد انسان ها تعبيه شده است و پيوسته در راه پيدا كردن او و راه هاى وصال به او كوشش نموده است . اديان الهى بالاجماع فقط يك موجود را شايسته پرستش مى دانسته و مى دانند و آن خداى واجبالوجودى است كه داراى همه كمالات و مستجمع همه اوصاف حسناى وجودى بوده و تنها موجود مستقل اوست . متدينان به اديان الهى در راه قرب به موجود مطلق و خدايى كه انبياء و اديان معرفى نموده اند كوششهاى فراوانى نموده و از اين رهگذر در درون اديان اين حس باطنى شكل گرفته و پيوسته هر دسته اى براى خود راهى را برگزيده و آن را راه كامل تر براى رسيدن به معبود مطلق مى دانسته اند . در حوزه اسلام از به دو تولد دين مبين و آيين حيات بخش اسلامى و قرآنى نيز مشاهده مى كنيم كه نحله ها و دسته هاى معرفتى وعرفانى شكل گرفته است . در اين ميان عالمان و سالكان بزرگى از مذهب تشيع را مى بينيم كه راهى براى تخلق به اخلاق الهى و سير و سلوك برگزيده اند كه مى توان آن را مستقل از همه نحله ها و فرقه هاى معنوى وعرفانى تلقى نمود . اين راه راهيان معروفى داشته و مىتواند داشته باشد كه بعداً به معرفى برخى از چهره آنها مى پردازيم . دراين فرصت مى خواهيم قدرى در مورد ويژگىهاى اين شيوه و طريقه صحيح عرفانى بحث كنيم . منابع و اصول اين راه متخذ از كتاب و سنت و نيز آنچه كه به عنوان ادعيه مأثوره از ائمه اطهارعليهم السلام رسيده است مى باشد و مبانى و اصول آن عبارتست از مبدأ و معاد آن هم به گونه اى كه قرآن معرفى نموده است . بر اهل فن و طالبان علم روشن است كه سبك قرآن در بيان معارف الهى با ساير كتب علمى فلسفى و عرفانى متفاوت است از جمله در باب توحيد ، قرآن شيوه خاص خود را دنبال مىكند چه در بعد توحيد نظرى و چه در بعد توحيد عملى . پيروان